- ' * ((nUi)) ~ .. PrOud to Be AC .. * ' - ® '∂ς¹²¹

ประกาศ

เนื่องจากการสอบปลายภาคเรียนที่หนึ่งของทางมหาวิทยาลัยได้เสร็จสิ้นไปแล้ว และมีกำหนดปิดเทอมตั้งแต่

วันที่ 16 ตุลาคม ถึง 4 พฤศจิกายน และเปิดภาคเรียนที่ 2 ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ศกนี้

จึงขอแจ้งให้รับทราบโดยทั่วกัน เพื่อจัดแจงโปรแกรมนัดหมาย ระหว่างวันและเวลาดังกล่าว เพื่อเป็นการผูกมิตร

และสมานฉันท์  สามารถติดต่อได้ทางเอมเอสเอน หรือเบอโทรศัพท์ ที่ท่านมี

 

แจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน

 

17 ตุลาคม พ.ศ. 2550

 

   พ.ศ. 2538 หน้าตึกมาตินเดอ ตูร เสียงเพลงเรียกแถวดังขึ้น." มาซิเข้ามา.. "   เดกคนนึงเดินเข้าไปเข้าแถวอย่างกระตือรือร้น จากจุดเริ่มต้นตรงนี้ เค้าไม่รู้หรอกว่า ต่อจากนี้ไปอีก 12 ปีเค้าจะได้เจอ อะไรอีกมากมายที่จะทำให้เค้าลืมไม่ลงตลอดชีวิต  
   ช่วงเวลาตอนประถม มันเต็มไปด้วยความสนุกสนานแบบเด็ก  ไป รร นั่งเรียนหนังสือกินขนมในห้อง ตอนพักก้นั่งคุยนั่งเล่นกัน ตอนพักกลางวันก้ลงไปเตะบอล  ห้องเรียนเริ่มติดแอร์ตอนป.2  จากตึกมาตืน 2 ปีถัดมาก้ไปอยู่ตึกเซนหลุย จากตึกเซนหลุยไปตึกพระนาง   ....เราวิ่งเล่นกับเพื่อน นั่งเรียนกับเพื่อนโดยที่เราไม่ต้องคิดว่า ต้องทำแบบไหนเพื่อนถึงจะถูกใจ แค่มีขนมให้มันกิน แค่ได้เตะบอลด้วยกัน แค่นี้ก็เปนเพื่อนได้แล้ว    กีฬาสีแบบประถม แข่งอะรัยก้ชนะ เหรียญทองเตมบ้าน แพ้ทีก้ร้องไห้ ชีวิตตอนเดกเราไม่ต้องมานั่งคิดมาก ไม่ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน มีอารายก้บอก ไม่พอใจก้ทะเลาะกัน แต่วันรุ่งขึ้นก้กลับมา เตะบอลกันเหมือนเดิม      ระหว่างนั้นก้ได้มาฝั่งมัธยมบ้าง ทุกปีต้องไปรับใบเรียนดีที่หอประชุมตึกสุวรรณ จนปีสุดท้าย ป.6 ไมได้ไปเพราะมันทุบทิ้ง ตอนมาที่นี่ก้ได้ซึมซับบรรยากาศความยิ่งใหญ่ ของฝั่งมัธยม และคิดว่าสักวันคงได้มาที่นี่  วันสุดท้ายของฝั่งประถม คุณครูร้องเพลง ให้ฟัง รุ้สึกถึงการจากลา จาก รร ที่เคยเรียน เพื่อนบางคน แต่มานั่งคิดดดูแล้ว เด๋วก้คงไปเจอกันที่มัธยม...

   วันแรกของการมาฝั่งมัธยม ม.1/7 ได้อยู่ห้องเดียวกับพวก ไอชัช หมูพี ตั้ม จอบ เจี๊ยว สร จู๋ รวย เอก อัด หลายต่อหลายคน  ได้เรียนกระบี่กระบอง เรียนโขน ได้เตะบอลหน้าตึกร้อยปี ได้เข้าแถวแบบที่ฝึกระเบียบมากๆ ม.6 ไล่จนมาถึง ม.1แถวตรงเป๊ะ  มีเสียงระฆังดังบอกสัญญาณ  ..เตรียมตัวเคารพธงชาติ ทั้งหมดแถวตรง..  เสียงครูดุๆท่านนี้จะประกาดทุกเช้า แค่ได้ยินชื่อก้หนาวแล้ว ม. สุรศัก หรือว่าเสี้ยมที่เด็กรู้จัก  ปีนี้มีงานจตุรมิตร ไม่รู้หรอกมันคืออะรัย รุ้แต่ เรียนๆ อยุ่ก้มีรุ่นพี่ มาในห้อง พาเข้าแถว ไล่ให้ลงไปข้างล่าง ไปรวมกะเพื่อนในลานร้อนๆ หน้าตึกร้อยปี รุ่นพี่ หลายสิบคนยืนล้อมเดกพันกว่าคน  สอนให้ร้องเพลง สอนให้รัก รร ปลูกฝังความเป้นอัสสัมชัญแบบไม่รู้ตัว   ..มึงร้อนกุก้ร้อน  มึงทนได้กุก้ทนได้ เอาเดะ..  หนึ่งปีผ่านไป  อะรัยหลายออย่างก้เริ่มเข้าที่ เริ่มรู้ที่ทางใน รร รุ้จัก มิส มาสเตอ รุ่นพี่หลายคน  ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป กับ ม.2/4 ถึงตอนนี้ ..ม.ธาดา ที่นร รัก  ม.คงไมได้อยู่ดูพวกผมเติบโตกันแล้ว ผมขอบคุณ ม. สำหรับคำสั่งสอน และทุกสิ่งทุกอย่าง ขอบคุณครับ..   ชีวิต เดกม.ต้น คงไม่มีอะรัยมาก นอกจากเรียนและเล่นกะเพื่อนเหมือนเคย สิ่งที่เปลี่ยนคงเป้นความคิดที่เป้นวัยรุ่นมากขึ้นเที่ยวมากขึ้น รักเพื่อนมากขึ้น  ม.3/8 ปีสุดท้ายของม. ต้น มีความทรงจำหลายออย่างเกิดขึ้นในปีนี้ ทั้งเรื่องรุ่นที่นึกถึงทีรัยก็เจบปวดใจทุกที และคงจะดูไม่สมบูร ถ้าไม่ได้กล่าวถึง เรื่องลูกเสือ การเข้าค่ายที่สนุกสนาน  จะมีมั้ยที่ นร ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรม ..กุเนี่ยแหละ   จะมีมั้ย ที่เอาดนตรีไปเล่น  จะมีมั้ยการได้ไปเข้าค่ายพักแรม ร่วมทุก ร่วมสุขกับเพื่อนๆ  ม.3 เป็นปีที่สนุกที่สุด ใน ชีวิต ม.ต้น ไหนจะจตุรมิตรปีสุดท้าย ในฐานะพี่ใหญ่ในแสตน  ด้านขวาเป็นปิ๊น ด้านซ้ายเป็นหลุย ติ๋ม จ๊อบ.. ภาพเหล่านี้ยังคงอยู่ในหัว ภาพจากด้านบนที่มองรุ่นพี่ มองนักบอล สุดยอด...   แก๊งห้อง 8 ที่เกิดอารายขึ้นก้ไม่เคยทิ้งกุ ร่วมต่อสู้ฟันฝ่าปัญหากันมา  เอก เป็ด ติ๋ม เพื่อนซี้ เที่ยวไหนเที่ยวกัน  และเพื่อนใหม่ที่ดีดีอย่าง แซม หรือเพื่อนเก่า อย่างรวย ทุกคนมาเติมให้ชีวิตสนุกสนาน  ทุกคนร่วมเดินทางสายนี้เป้นเพื่อนกันมา จนจบ ม.ต้น
  
   งานเลี้ยงรุ่น ม.3 จัดอย่างหรูที่แชงกรีล่า มีดนตรี อย่างบอดี้แสลม แต่ที่จะไม่ลืมคือ วงฉายหง แด๊ก แซม ดิว ที่ร่วมกันโซโล่ โดยมีกุร้องนำอยู่บนเวที   จบงานแล้วก้มีเพื่อนบางคนไปต่อ ม. ปลายที่อื่น อีกหลายคนก็ยังอยู่ที่นี่ ชีวิต ม. ต้นผ่านไปค่อนข้างเรว รร เราก้เริ่มเปลี่ยนแปลงมีการกั้นพื้นที่ก่อสร้าง รื้อบ่อปลา รื้อสวนหย่อม บราเดอ ฟ. ทุบตึก 100 ปี มีอีกอย่างที่ลืมไม่ได้เลยยยยย คือการตรวจผม โดย คณาจาร ระดับชั้น ม.3 ตรวจผมยังกะตรวจระเบิดเข้าแถว ฝั่งละ เกือบ 10 คน สองฝั่ง ใครผ่านได้ถือว่าเก่ง ...  ไหนจะตรวจเครื่องแบบ ต้องจำทนใส่ปลาดุก เกง 17 ผมทรง นร.  แต่มันก้ทำให้เราได้ฝึกระเบียบ แม้จะไม่เตมใจ...

   เปิดเทอมวันแรก ของชีวิต ม.ปลาย สายศิลคำนวน ห้อง 10..... อยุ่คนละห้องกับ รวย กั ติ๋ม กับเอก แต่โชคดีที่ได้อยุ่กับ ดิว กับเปด กับแด๊ก กับจอบ กับสร ถือว่าเป็นห้องสายศิลที่ ดูดีที่สุด และน่าสนุกที่สุด ดูดูไปก็ชักไม่แน่ใจว่าจะดีรึปล่าวหลังจาก ได้เข้ามานั่งเรียน  วันวัน ไม่เคยเรียน นั่งคุย นั่งเล่น นั่งโม้ แซวครู สารพัด  ..3ปี จะไปรอดมั้ยวะเนี่ย..  ม.4 เป็น ปีที่มีเรื่องไม่ดีที่สุดเกิดขึ้นในชีวิต คงไม่ลืมเหตุการตอนนั้น เพราะมันทำให้ ทัศนคติของคำว่าเพื่อนเปลี่ยนแปลงไป ไม่อยากจะไปนึกถึง แต่จะขอเอาประสบการตอนนั้นมาสอนตัวเอง  หลังจากวันนั้น มันก็ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น   ปีนี้มีทั้งเรื่องดีและไม่ดี ปนๆกันไป เวลาผ่านไป เพื่อนก้เปลี่ยนหน้าไป จากกลุ่มที่เคยสนิทก้ต้องไปพบเจอกับคนใหม่ๆ  ที่ผ่านเข้ามา   ม.4 ทำให้รุ้จักคำว่า ลูกครึ่ง.. ทำให้มีโอกาสได้ทำงานเชีย ได้เป็นสวัส   ได้นั่งเรียนตึกใหม่ๆ  ผ่านไปอย่างรวดเร็ว   การเรียนก็ทรงๆ เจอมิสไข่ประจำชั้นผู้แสนดีกับม.อดิสร...กระสัน  เอามือถือมา รรได้ อ่านกาตูนได้ หลายสิ่งหลายออย่างเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว  นักเรียนอย่างเรามีอิสระมากขึ้น มันดีจริงหรอ... ปลายปีเลือกประธานเชีย จากที่เต็งๆมาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย เหมือนเคย เฉือนชนะ แค่ปลายจมูก..  นี่คือความไว้วางใจของเพื่อน ที่ต้องตอบแทน..
   ม.5 เจอมิส ดีๆอย่างมิสแอ๊ว มิสนา สบายยย  เริ่มทำงานเชีย ตั้งแต่ ปิดเทอม จนมาถึงเปิดเทอม อยุ่บนห้องหนึ่งเดือน..แล้วก้ลงไปทำงานทุกวันไม่ได้ขึ้นเรียนเลย ขึ้นมาอีกทีก้สอบแล้ว ตามงานกันหัวหมุนเทอม 2 งานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เพื่อนบนห้อง ก้ไม่ค่อยได้เจอได้ทัก จะเจอก้แต่พวกเชีย ที่ทำงานงานเหนหน้ากันทุกวัน จะมีใครรุ้ว่าเบื้องหลังของงานลำบากแค่ไหน ..   3 พ.ย. 48 ทุกอย่างสิ้นสุดลง หลังจากนี้ก้คงได้กลับไปพบเพื่อนบนห้อง ที่เหมือนกับเพื่อนใหม่ที่ไม่ได้เจอกันมานาน แต่ดีใจ.ที่ยังไม่ลืมกัน  ขึ้น ม.6 นึกว่าจะได้อยุ่เรียนสบายๆกับเพื่อนๆ ที่ห่างหายกันไป แต่...สภานร. ก้รอกุอยุ่... จากความไว้เนื้อเชื่อใจของเพื่อนๆน้องๆ ทำให้ พรรค ได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียงที่ท่วมท้น ตลอด1 ปีนี้ งานแต่ละงาน กว่าจะผ่านไปได้ เล่นเอาเหนื่อยเพราะคนทำงานมันมีน้อย ตอนแรกเกือบ 20 ทำไปทำมาเหลือ 10 เหลือ 7 แต่ก้ป่านไปได้ด้วยดี

   จนมาถึงวันสุดท้ายของการเรียน เกือบสี่โมง ทุกคนลงไปพร้อมกันที่อนุสาวรี บราเดอ ฟ.ฮีแล เพื่อร่วมร้องเพลงเชีย ฝากความยิ่งใหญ่ โชว์สปิริต ให้รุ่นน้องได้เห็น เผื่อว่า มันคงจะซึมเข้าไปฝังรากลึกให้ น้องเกิดความรุ้สึก รัก รร.   ปฏิทินหมุน วันสอบก้ผ่านพ้นไป ได้บ้างไม่ได้บ้าง เป็นเรื่องธรรมดา 
   สัปดาใหม่เริ่มต้น วันนี้คงเป็นวันที่น่าจดจำอีกวันนึง เพราะมันเป้นวันสุดท้ายของชีวิต นร. อัสสัมชัญ วันที่ เราจะต้องบอกลา รร อันเป็นที่รักยิ่งของพวกเราทุกคน  งานถูกจัดและเตรียมโดยคนไม่กี่คน เริ่มต้นด้วยการตักบาตร และอบรมรุ่นน้อง เข้าโบส ฟังบรรยาย ทำบายศรี ผูกข้อมือ เขียนเสื้อ และพิธีในตอนเยน

   5 ก.พ. 2550 " มาซิเข้ามาน้องจงอย่าช้ารอรี.. " เสียงเพลงเรียกแถวดังขึ้นอีกครั้ง มันเป็นเพลงเดียวกับเมื่อ 12 ปีที่แล้ว แต่คราวนี้ มิใช่เพื่อเข้าแถวขึ้นเรียน แต่มันเป้นการเข้าแถว เพื่อร่ำลา รร. ที่สั่งสอนอบรม มาตลอด 12 ปี เสียงเพลงเงียบลง ม. พนาเวศ ก็ได้อบรมเราเป้นครั้งสุดท้าย ในฐานะที่ท่านจะจบออกไปพร้อมเรา ตามด้วยม. วิวัด ม. ประดิด ที่ผูกพันกับรุ่น 121 มาตลอด  ม. ณรง หัวหน้าสาย ก็ได้สั่งสอนเราเป้นครั้งสุดท้าย ปิดท้ายด้วย ม. สุรศักดิ์ ม.ที่นร เคารพรักยิ่ง  ทุกท่านกล่าวคำอวยพรและร่ำลา นร. ด้วยความดีใจและเสียใจ ที่รุ่นนี้จะจบออกไป จบไปเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ รร ต่อไป..    " ศิษย์คงรู้ว่าชั้นคิดอย่างไร... "  คำคำนี้จากบทเพลง คงอธิบายทุกคำพูดได้เป็นอย่างดี  ธนากร..ประธาน นร กล่าวความในใจกับเพื่อนเป็นครั้งสุดท้าย ปิดท้ายด้วยบทเพลง ความหมายดีดีจากเพื่อนถึงเพื่อน " อยู่ตรงไหน รู้มั้ยมีคนที่ห่วงอยู่ อยากให้รุ้ชั้นรักเธอเช่นเคย... "  บทเพลงอำลาอาลัย ดังขึ้นเพื่อแสดงถึงความโศกเศร้า และบรรยากาศในงาน  เราได้ร่วมร้องเพลง เมดเลย์ อละเพลง รร เป้นครั้งสุดท้ายออย่างกระหึ่ม ด้วยความภาคภูมิใจ  ผมก็ได้กล่าวอะรัยเลกน้อยกับเพื่อน แต่ผมจำไมได้ว่าผมพูดอะรัย เพราะ คำพูดเหล่านั้นไม่มีบทหรือสคริป แต่มันกลั่นออกมาจากความรุ้สึกข้างในของผม ที่ผมจำได้มีเพียงนิดเดียว เป้นประโยคสั้นๆ แต่คิดว่าคงจะตราตรึงอยู่ในความทรงจำของใครหลายคน " รุ่นเราคือตำนาน... "และมันคงจะไม่สมบูรณ์ ถ้า เราไม่ได้ บูม อัสสัม เพื่อแสดงความสามัคคี ของเราชาว 121บูมครั้งนี้ คงเป้นครั้งสุดท้ายใน ฐานะ นร.  
เสียงบุมดังกึกก้องและจบลงอย่างยิ่งใหญ่  ตอนท้าย นร รุ่น 121 ได้กล่าวคำลาและ กราบลา คุณพ่อกอลมเบต์ คุณพ่อที่ทำให้เราได้มีโอกาสเรียนหหนังสือ และจบจาก รร อัสสัมชัญ อันน่าภาคภูมิใจ รร.ที่ท่านได้ก่อต้งขึ้นมาด้วยความตั้งใจหวังให้ลูกศิษ ได้ศึกษาและจบออกไปเป็นคนดีในสังคม  " พ่อครับ ลูกคนนี้ขอกราบลาคุณพ่อ ลูกจะขอออกไปสร้างชื่อเสียงให้กับ รร และทำประโยชเพื่อสังคมและประเทศชาติ  คำอบรมสั่งสอนของพ่อ ลูกจะจำไปใช้ ขอบคุณคุณพ่อสำหรับทุกอย่างที่พ่อให้ลูก ลูกจะไม่มีวันลืม  ขอบคุณครับพ่อ"  นักเรียน  กราบ        
                                       
                                    .. ขอบคุณความทรงจำดีดี ตลอด 12 ปีที่ผ่านมา ..

      กุนั่งนึกอยู่นานว่าจะพิมอะรัยดี จะทำยังงัยนะ ถึงจะถ่ายทอด ความทรงจำและความรู้สึกให้พวกมึงได้รับรู้  มันมากซะจนกุเองก้เกือบจะจำไม่ได้   กุจะเกบความทรงจำ 12 ปี ความรู้

สึกดีดี ที่ผ่านมาเอาไว้เพื่อเป็นกำลังใจให้กุในวันข้างหน้า เผื่อว่าสักวัน กุต้องการมัน  และเมื่อกุได้เปิดมันออกมา มันจะเตมไปด้วย ความรักและความผูกพันของเพื่อน ที่มีให้เพื่อนคนนี้ มันจะยังเหมือนเดิม...  กุจาคิดถึงพวกมึงทุกคน มิตรภาพที่เกิดขึ้นระหว่างเรา ขอให้รักษาเอาไว้ เพราะมันเป้นสิ่งที่หายาก  หากวันใดที่มึงท้อแท้ ขอให้นึกไว้ว่า ยังมีเพื่อน เพื่อนที่รักและห่วงใยมึง เพื่อนที่ร่วมทุกร่วมสุขกันมา  เวลาผ่านไปความทรงจำอาจจะจางหาย แต่สิ่งหนึ่งที่ยังเหมือนเดิม คือความเป็นเพื่อน...  คำนี้มันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่จะอทิบายได้    สิ่งไหนที่กุเคยทำไม่ดี กุก้ขอโทดด้วย  กุรัก และเป็นห่วงเพื่อนทุกคน อยากให้มึงได้เจอแต่สิ่งดีดี
      เสื้อขาว ปักอกขวา อสช สีแดง อกซ้ายติดเขมเอซี กางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน เข้มขัดหนังสีน้ำตาล ถุงเท้าขาว รองเท้าหนัง นี่คือเครื่องแบบที่น่าภาคภูมิใจและทรงเกียรติของนร. อัสสัมชัญ จากนี้มันคงถูกแขวนอยู่ในราว เมื่อใดที่ทึงหยิบออกมา ขอให้มึงระลึกอยู่เสมอ เกบบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ของชีวิต ว่าครั้งหนึ่ง ...เราเป็นนักเรียนอัสสัมชัญ
      ขอให้ทุกคนโชคดีกับหนทางและเส้นทางข้างหน้าที่เลือกไว้  มีอะไรก็ปรึกษากัน คุยกัน   อนาคตข้างหน้าอาจจะเกิดอะรัยขึ้นไม่มีใครรู้  แต่สิ่งที่รู้ คือตอนนี้ เรายังเป้นเพื่อนกัน และจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป

                                                                                                                                  ด้วยรักและคิดถึง
                                                                                                                              สิทธิภาส  คงเลิศมงคล
                                                                                                                        ประธานเชียร์และสภา นร. รุ่น 121
                                                                                                                                     7 ก.พ.50   
Special
ดิว     - ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่มึงทำให้กุ มึงเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวกุมาตลอด กุดีใจที่ได้รู้จักกับมึง ได้สนิท และมาเป็นเพื่อนกับมึง 
           ขอบคุณฟ้าที่ส่งเพื่อนดีดี ลงมา  รักมึงหวะ
แด๊ก   - 12ปี เตมๆ ที่กุรุ้จักกับมึงตั้งแต่ ป.1  มองตาคงรุ้ใจแล้ว ชื่อนี้กุเองก้เปนคนเรียกคนแรก 
            มิตรภาพที่เกิดขึ้นระหว่างเรา มันยิ่งใหญ่ ซะจนกุบรรยายออกมาไม่ได้ โชคดีเว้ย
เป็ดดำ -  มึงเป็นคนที่มีเสน่ มากๆ รู้ตัวป่าว  ดูแลตัวเองดีดีนะสัด เป็นห่วง ไม่รุ้มึงจะจำได้ป่าว  ว่าตอน ม.3 เราสนิทกันแค่ไหน และตอนนี้มันแน่นแฟ้นขนาดไหน
เปรม   - กุยังรู้สึกว่า รู้จักมึงได้ไม่ดีพอ เสียดายหวะ แต่กุก้ขอบคุณมึงมากๆ ที่มึงมาเป็นเพื่อนกับกุ
บ๊อบ   - ดูแลตัวเอง และดูแลผมดีๆ อย่าให้มันร่วงหมดหัวซะก่อนนะเว้ย
เปดขาว - รีบๆเคลียตัวเองให้จบ เป้นผู้ใหญ่แล้ว เริ่มต้นใหม่ในชีวิตมหาลัย กุเป็นกำลังใจให้
เจ      - ไม่รุ้ว่ายังงัยเราถึงมาเป้นเพื่อนกัน แต่กุก้ดีใจ ที่มีโอกาสได้รุ้จัก เดกเมืองจัน .. ดูแลตัวเองด้วยนะ

จอบ   - อนาคตข้างหน้าขอให้มึงเจอแต่สิ่งดีดีนะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา กุ ขอบใจมึงมาก มีอารายก้ปรึกษากุได้นะ เป้นห่วงเสมอ
บิว     - อยากเล่นบาสกับมึงหวะ เคยแต่เตะบอล แต่กุก้ประทับใจ กับท่าดีใจของมึงมากมาก ถึงมากที่สุด ขอให้มึงประสบความสำเรจนะ กับสิ่งที่ตั้งใจไว้
กีวี่     - รุ้จักมึงมานานแล้ว เตะบอลก้ไม่ต้องไปจริงจังมาก รักษาเนื้อรักษาตัวบ้าง อนาคตไม่ได้อยู่แค่วันนี้วันพรุ่งนี้ มันยังอีกไกล  เป็นห่วงนะ
ตู้      - ดีใจที่รุ้จักกับมึง ดูแลตัวเองดีดีนะ กุยังไม่เคยเหนแฟนมึงเลย เหนแค่แวบๆ เอง พามาดูตัวหน่อย
จา     - หนุ่มรูปงาม แห่ง ภูเขาไฟฟูจี บุหรี่ หล้าก้ให้มันน้อยหน่อย เด่วจะไม่ได้แก่ตาย
เต้ย   - ชวนไอจาไปกินเหล้าอยู่นั่นอะ หัดพามันไปเข้าวัดบ้างเดะวะ  ดูแลตัวเองด้วยนะ เพื่อนกุ
สร     - พูดยากหวะ มึงเปนคนที่กุนับถือคนนึงเลยในด้านความคิด กุเชื่อว่ามึงเปนคนเก่งและเอาตัวรอดได้ในสังคม มีรายก้ปรึกสา ก้บอกได้นะ จะคิดถึงมึงเสมอ
นอ    - พึ่งจะมาซี้ๆเอาตอนหลังๆนี่เอง แต่ถ้ามึงยังจำได้ ป.1 เราอยู่ห้องเดียวกัน 12 ปีแล้วหหวะ
หวี     - มีที่ไหนเอนติด แต่เรียนไม่จบที่ รร .... มีมึงนี่งัย รีบๆเคลีย รีบๆจบนะเว้ย
หูด     - มึงฌปนหัวหน้าห้องที่ดีมากๆ มีความรับผิดชอบ ขอบใจที่มึงช่วยเรื่องงานมาตลอดที่ผ่านมา
จิ้น     - ขอให้โชคดีนะ เอนติดคณะที่ตั้งใจ และก้ขอให้ประสบความสำเรจในอนาคต
ยาย    - ควบคุมอารมตัวเองบ้างนะถึงจะไม่ค่อยสนิทกัน แต่กุก้เป้นห่วงมึง
ตุ้ย     - เหนทีมึงคงจะเอาดีทางด้านวาดรูปได้ ขอให้โชคดี
พี่นัท   - เสียงหล่อ ขอบคุณที่ช่วยเรื่องงานและการเรียน ที่ผ่านมา
โย      - ดูแลไอแก้วมันด้วยนะ อย่าให้มันไปทำรัยไม่ดี ส่วนมึงเอง กุก้ดีใจที่เราได้มาพบและเปนเพื่อนกัน
แก้ว    - โตแล้วนะ ทำรัยคิดให้เยอะๆ กุเป้นห่วง
เหม็น แมน หมู แชม บิ๊ก จิมมี่  - อืม...พูดยากหวะ ขอให้มึงโชคดีนะ เจอแต่สิ่งดีดีในอนาคต และก้อย่าซ่าให้มาก เด๋วจะไม่ได้แก่ตายนะ แมนนะ...
หลี เฟิส โชคชัย พลวุฒิ   - กุภูมิใจมากๆ ที่มีเพื่อนเปนนักบอล หวังว่าแอนาคตข้างหน้าจะได้เห็นมึงออกทีวี แข่งในนามทีมชาตินะ
เฟีย     - กุจาสอนเกม ให้นะ มึงจะได้เอาไปสอนคนอื่นๆ ทีสำคัญ มึงจะได้ชนะคนอื่นได้ซักที
เฮี้ยก   - ยังไม่ได้ตีแบด กะเทนนิสกันเลยยย หวังว่าคงจะได้ตีกีนซักวันนะ ...  โชคดีๆ
บาส      - โชคดีนะ ขอให้มึงเกบภาพประทับใจไว้ นานๆ เอาไว้นึกถึงเวลาเหงา มึงเป้นเพื่อนที่ดีคนนึงเลย
ช้ง        - ถ้ากุเดือดร้อนนะ กุจาไปหามึงเลย เพราะมึงคงช่วยกุได้
เพื่อนหมี  - จำชื่อเล่นไม่ค่อยได้ แต่มึงก็เปนคนดีนะ ขอให้ประสบความสำเรจ
เอ๋อ      - อาบน้ามบ้างตอนเช้าอะ อย่านอนดึกเล่นเข้าไป เกมมมม
กีโต้     - อาจจะไม่ค่อยสนิทกันตอนแรก แต่ตอนนี้กุคิดว่ามึงเป็นเพื่อนที่กุไว้ใจได้คนนึงเลย ขอให้มึงโชคดี พบเจอแต่สิ่งดีดีนะ ดีใจได้รุ้จักกัน
เจม     - กุพึ่งรุ้ว่ามึงชอบเดก ระวังข้อหาพรากผู้เยานะเว้ย จะหาว่าไม่เตือนนนน
ห้อย    - วันไหนที่มึงเปิดสวนสัตว์แล้วก้บอกกกุด้วยนะ กุจาไปดู โชคดีๆ
จิโรจ     - กลิ่นตัวมึงเปนเอกลักมาก ถ้ากุจำมึงไมได้ก้มีกลิ่นตัวเนี่ยแหละช่วยกุ....กุล้อเล่นนะ
โจ้        - สุดยอดนักเต้น อยุ่ไม่ไกลเกินเอื้อมมขอให้มึงโชคดีนะ

รวย   -  มึงคือเพื่อนที่สนิททที่สุดของกุ กุรักมึงมากๆ มีอารายบอกกุได้นะ กุเตมใจช่วยมึงเสมอ ขอบคุณสำหรับความเชื่อใจ ที่ผ่านมา มึงคือคนพิเศษของกุ
เอก   - กว่าจะได้คุยก้วันสุดท้ายแล้ว ก้ยังดีใจ และเป้นห่วงมึงเสมอ ดูแลตัวเองดีๆนะ หวังว่าสักวันข้างหน้า กุกับมึงจะกลับมา พูดคุยกันได้อย่างสนิทใจอีกครั้ง
เพื่อนห้อง 7   - ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ความทรงจำดีดี กุก้จาเกบเอาไว้ อนาคตข้างหน้าขอให้ทุกคนโชคดี
รบแอนด์เดอะแก๊ง  - ดีใจและเปนเกียรติที่ได้รู้จักและร่วมงานกับพวกนายทุกคน  เราคงจะต้องเจอกันอีกนาน ชั่ยมั้ย...
แก๊งเชียร์    - ถ้าไม่มีพวกมึงก้คงไม่มีกุ กุขอบใจมากๆ ความดี ความชอบ กุยกให้เพราะมันเป้นสิ่งที่พวกเราร่วมสร้างกันมา
แก๊งสภา     - หน้าเดิมๆ กลุ่มเดิมๆ แต่ก้ดีใจนะ ที่ได้ร่วมงานกะพวกมึงทุกคน สุดยอดหวะ
เพื่อน 121  -  ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง  ขอบคุณพรหมลิขิต ที่ทำให้เราได้มาเจอกัน  ขอบคุณจริงๆ ขอให้ทุกคนโชคดี ประสบความสำเรจในอนาคต ... Proud to be AC 121

ขอบคุณคุณครูที่อบรมสั่งสอนผม ขอบคุณน้องๆที่ทำให้พี่รู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน และสุดท้ายจริงๆ ขอบคุณอัสสัมชัญ ขอบคุณครับ

                                                                                        

กะว่า หัวข้อใหม่จะให้เป็นช่วงเดือนธันวาเรื่อยมาปีใหม่แล้วเชียว...
ที่ไหนได้ มาเสร็จ ซะก่อน 5555+   เรื่องของเรื่องคือ โดน..แทก..มา (เอิ่ม..ไมใช่กระแทกนะ) 55+
เพิ่มเติมรายละเอียดที่  http://maxz.exteen.com/     (พี่แม๊ก) คนที่ส่งมาให้ 555+
เอาเลยนะ... (หัวข้อ 5 ข้อก็ตามพี่แม๊กไป บ้างละกัน 555+)

1. ส่วนตัว

ตั้งแต่เด็กๆก็รู้สึก ชีวิตเกิดมาเพื่อแข่งขัน และเป็นผู้นำ 5555+  เรื่องมันมีอยุ่ว่า ทุกครั้งที่มีอารายก้ตามที่มันต้องแข่งขัน จะรู้สึกว่า แพ้ไม่ได้เว้ย ยิ่งเป็นกีฬานะถึงขนาดคอขาดบาดตายเลย น้ำตาร่วงน้ำตาเร็ดก็มีมาแล้ว 555+  เรื่องเรียนก็ด้วย แต่ไม่หนักถึงขนาดนั้น   หรือเวลาเค้าขอตัวแทนหาตัวแทน  แทบทุกครั้งเลย ไม่เคยอาสา....แต่สุดท้าย หวยออกที่กุทุกที ให้ตายเถอะ 555+  มันก้เลยเป็นนิสัยติดตัวมาเรื่อยๆ  ให้ตามใครก้ได้นะ แต่ถ้าเป็นไปได้ขอนำดีกว่า   ....พูดไปเด๋วยาว เปลี่ยนข้อละกัน 55555+

2. การศึกษาและความรู้  

เรื่องเรียนถ้าเปนเมื่อก่อนก็ถือเป้นอันดับต้นๆของชั้นเลย สมัยประถมมา ไม่เคยหลุดจากใบเซอ หมูมาก ได้จนชิน 
พอมามัธยมไม่รู้มันหายไปไหนหมด 5555+  ได้อยู่แค่ ม. 2  นะถ้าจำไม่ผิด 555+  ม.3 เจ็บใจมาก ได้ 3.24 ทั้ง 2 เทอมเลยฝันสลาย โคตรเศร้าตอนนั้น
ขึ้น ม. ปลายก้ชิวและ 55555+  ไม่ได้มันเลย แต่เกรดก็ดีอยู่นะ ถือว่าดีในกลุ่มของเดกทำกิจกรรม ม.4 ขึ้นมาตอนแรกได้ 3.19  เทอม 2 พอทำเชียร์ได้ 2.45 ซะงั้น
พอขึ้น ม.5 ทำเชียต่อ เริ่มปรับตัวได้ อะไรๆก็ดีขึ้น  กร๊ากกก  ได้ 2.98 กะ 2.93 .. สุดๆ ม.6 ทำสภา เทอมแรก ได้ 3.3  พระเจ้าช่วย กล้วยทอด อร่อยมาก 5555+
ส่วนมหาลัย.... มีไปสอบตรง นิติ มธ. ไว้ไม่รุ้จะได้ป่าว แต่ท่าทางจะยาก T T
มองคณะ นิติ กะนิเทศ ไว้  ไม่รู้จะได้ที่ไหน 5555+  ติดตามชมต่อไป

3. ความภูมิใจ

ก็คงเป็นตั้งแต่ เรื่องสะสมมาตั้งแต่เด็กๆ เป้นหัวหน้า เป็นอะไรมาแบบเนี้ย ได้รับความไว้วางใจจากคนอื่นๆให้ดูแลรับผิดชอบนู่นนี่  ตลอด พอขึ้นมัธยมก็กะว่าจะหยุดและพอและ ขอทำตัวเงียบๆ แต่ก้ไม่ได้ 5555+  ม.1 จำได้ว่า ไม่เป็นหัวหน้าเลย ขอหยุด แต่ ม.2 ก็มาเป็นจนได้และพอม.3 ก็คุมม.3 เลย เพราะตอนนั้นเป้นทั้ง ประธานรุ่นกะประธานกองลูกเสือ  (ดูตำแหน่งมันแง๊งๆ แต่ตอนนั้นโคตรภูมิใจ 555+)  คุมหมด 555+   แต่มามีปัญหากะพวกครูและก้อีกฝ่ายเรื่องรุ่น เลยไม่ทำเลย มาเป็นฝ่ายค้านแทน 
ม. ปลาย ถือเป็นจุดหักเหเลย ม.4 ก็เข้ามาทำเชียร์ เพราะว่าอยากทำ ทำสวัส แล้วก้เพื่อนเลือกให้เปนสตาฟ  ก้คือถ้าขึ้น ม.5 ก้จะได้เป็นหัวหน้าสวัส ประมาณนี้ 555+
แต่ก้ไม่ได้เป็น เพราะพอขึ้น ม.5 เป็นประธานเชียร์แทน 55555+  คุม รร.  รุ่นน้องเชื่อฟัง ครูไว้ใจ รุ่นพี่เกรงใจ  ทุกอย่างเลย ของชีวิตวัยเรียน สุดๆแล้ว 
1 ใน 500 คนที่เพื่อนเลือกให้เป็นผู้นำ    .. 1 คนที่คุมรุ่นน้อง 1250 บนแสตนเชียร์ ...  จะไม่ให้ภูมิใจได้งัย 5555+ 
งานก็ไม่ต้องพูดถึง จตุรมิตร  อัสสัมที่หนึ่ง อยู่แล้ว ใครดูก้รู้ 555+  แต่ก้ขอบคุณเพื่อนร่วมงานทุกคนไว้ด้วยนะ ^ ^
มา ม.6 ขึ้นมาก็ตั้งใจว่าจะหยุดแล้วพอแล้ว เพราะในใจคิดว่าขึ้นถึงจุดสูงสุดไปแล้ว ..สุดท้ายมาทำสภา นร...เป้นผู้ยิ่งใหญ่อยู่ใน รร   ผู้มีบารมี ทำนองนั้น 555+

4. My Style...

ชอบง่ายๆเหมือนจะพอใจอะไรง่ายๆ แต่ที่จริงไม่นะ ต้องเลือกให้ดีที่สุด   ถือว่าเป้นคนเลือกมากคนนึงเลย  เรื่องคบเพื่อนก็ใครก้ได้คบหมด แต่ถ้ามันดูชั่วๆก็รุ้จักไว้พอไม่สุงสิงอะไรมาก  เอาเปนว่า เข้ากับคนได้ง่าย เขอใครก็ดูเหมือนจะสนิทไปซะหมด แต่ก้นั่นแหละ มายสไตล์ 5555+
แต่งตัวก็ง่ายๆนะ ชอบเสื้อคอปก เกงขาสั้น แนวๆนี้แหละ ง่ายๆดี ถ้าไม่สำคัญจริงๆ จะไม่ใส่ยีน 555 ใครได้เหนใส่ยีนนี่ก็ถือว่า ไม่เสียชาติเกิด
ชอบสีฟ้า แต่ถ้าเปนแต่งตัวจะออกแนว น้ำตาล เทา ดำ 555+   ไม่บ้าของแบรนเนม แบบว่า ต้องมีต้องได้ แต่ถ้ามีก็ดี 555+
ถ้าเป้นเรื่องงาน ก็ขอให้คนที่ทำด้วยตั้งใจทำงาน ทำไม่เป็นไม่เป็นรัย เด๋วสอนให้ 5555+   ผ่านงานมาเยอะและ เจอมาหลายแบบ ขอแค่ตั้งใจ มุ่งมั่นก้พอ

5. อนาคต

พูดแล้วจะเหมือนเขียนสคริป 555+ ก้กะว่า ถ้าเอนติดนิติ มธ จบไปก้จะทำงานมุ่งหน้า เป็น ผู้พิพากษา 555+ เป็นได้ก็ดี 
แต่ถ้าไม่ติดก็จะเรียนนิเทศ ม.กรุงเทพ หรืออาจจะควบ นิติ รามไปด้วย  อะรัยยอย่างเงี้ยยยยยย 555+
จบไปก็ จะเปิดบริษัทกฏหมายรับดูแล ด้านกฎหมายโดย.. ให้เพื่อนในรุ่นหรือคนรู้จักเนี่ยแหละ มาสมัคร แล้วก้คิดถูกๆ แต่ มันก้หลายคน เดือนนึงก้ได้หลายและ ยิ่งถ้ามีคดีก็จะเพิ่มพิเศษอีก แต่ไม่ได้ทำเองนะครับ จ้างคนอื่นมาทำงานในบริษัท เรานั่งเป็นประธาน สบายยย เงินเดือนดี รายได้เข้าก้คงที่  ตอนนี้ก้ทาบทามเพื่อนไว้หมดแล้ว 5555+
แล้วอาจจะ ทำงานด้านบันเทิงด้วย ควบกันไป  คิดแล้วสนุกดี ขอให้ถึงเวลาแล้ว มันไม่คลาดเคลื่อนจากนี้มากละกันนะ 5555555555+

จบแล้ว 5 ข้อเยอะจริงๆ ทนๆกันหหน่อยนะ แต่นี่ก็อธิบายตัวเองได้พอสมควรแหละ ข้อมุลเพิ่มเติมก็สอบถามได้ที่ 087043 **** 555+ 

ปล. ปีใหม่ปีนี้เซงงง - -  มีระเบิด ต้องกลับบ้าน เค้าดาวที่บ้าน  เจริญญญ  555+

สเปซ นี้ไม่ใส่สี ไม่มีกลิ่น แต่รสชาติจัดจ้าน 55+ ไม่ใส่สารกันบูด ไม่แต่งกลิ่นเลียนธรรมชาติ  ไม่มีห่าอะไรทั้งนั้น ..... ^ ^

  ช่วงที่ผ่านมาก้ไม่ค่อยมีอารายเท่าไหร่ แต่เด่วค่อยๆไล่กันไปทีละข้อละกัน 5555+ 

1. เรื่องแรกก้ ไปสอบนิติมา วันที่ 18 พฤศจิกายน ที่ธรรมศาสตร์ ไปด้วยความมั่นใจ 555+   สอบตั้งแต่เช้ายันเย็น คนเยอะเหี้ยๆ ข้อสอบก้ยากกกกก ชุด SAT จาบ้าตาย
    อยากจาร้องไห้ แต่มองโลกในแง่ดี คนอื่นคงทำไม่ได้ด้วย หะๆๆๆๆๆ    ยังังยตอนนี้ก็มีลุ้นอยู่ 10 เปอเซน.. แอ่ดแอ่ด - -

2. ตามมาด้วย...เอิ่ม....ขึ้นเรียนอินเทนซิฟ   โห่..อย่าให้เซดดด น่าเบื่อพอกันนนนนน 55+ขึ้นไปไม่หลับก้คุย ความรู้เข้าหูซ้ายออกรูจมูกขวา ชิบเป๋ง...
   เฮ้อออออ ยังดีที่เดินไปไหนมาไหนได้ตลอด ฐาน  ...  สภา นร. และ ผู้มีบารมี 5555+  แล้วคือ มันต้องเรียนทั้งวันเลยยยย ตั้งแต่เช้ายันเย็น
   แต่ก้แวบไปเตะบอลก้สายวิทย์บ้างเพราะมันเลิกก่อนตั้งคาบนึง   พอเป็นกระสัย หะๆๆๆ

3. นึกไม่ค่อยออกและ ดองมานานเกิน.. อ้อ... มีอีกๆ ไปซื้อปลามา 11 ตัว +กุ้งอีกนึง มีชื่อดังต่อไปนี้   พี่แม๊ก พี่แฮม พี่เอ และพี่เอ  คู่หู นิก-แน๊ก หนุ่ย คิม โดม มิ้ล และโต๋ 55+
    ครบพอดี และกุ้งก้ชื่อ  นัท  แค่นี้แหละ ตั้งเล่นๆ แต่ก้นะ จำชื่อปลาได้ทุกตัวเหอะ อยากบอก 555+

4. และล่าสุดครับ วันนี้มีพิธีวันพ่อที่ รร ก้งานผ่านไปได้ด้วยดี  มันก้มีน้องๆบางส่วน ที่นั่งแล้วโดนแดด ไอเราเหนแล้ว รุ้สึกว่าถ้าเราสบายเกินไปมันน่าเกลียด เลยเดินไปตากแดดด้วย
    แหม่ จริงๆเลย...กุ  และก้สมความปรารถนา  ร้อนสิครับ 55555+  แต่ก้โอเค น้องร้อน เราร้อน

นึกไม่ออกและ ช่วงเดือนที่ผ่านมา 55555+  ไว้มีอารายน่าสนใจแล้วจะมาอัพนะ หะๆๆ  สุขสันต์วันพ่อ

ปล. ช่วงนี้ได้รู้จักน้องๆ หลายคน  ดีๆทั้งนั้น  เสียดายที่รุ้จักกัน ช้าไป 555+ 
ปล. ครบรอบ 1 ปีจตุรมิตรครั้งที่ 23 ผ่างๆๆๆๆๆๆๆ แต่นแต๊นๆๆๆๆๆ   คิดว่าคงจะมีรัดเที่ยวกันวันเสาร์หน้า ( 9 ธ.ค. )
ปล. ขอให้ ม. สมชาย หายป่วยเร้วๆนะครับบบบบ นร. ทุกคนรออยู่
ปล. ลืมไปเลยๆ   มีประธานเชียร์คนใหม่แล้ว จตุ 24  ตอนนี้กำลังเทรนอยู่ 555+